همه ی راهها دیگر به میدان فلسطین ختم نمی شود…
متحدین دیروز به متفرقین امروز تبدیل شده اند.افشاگری؛سهم خواهی؛فرار از ایران هدف غایی مهره های دیگر سوخته است….
ملوک الطوایفی جدید؛ساختار اجرایی را از هر نوع کارآمدی تهی و روزهای ویران تری را نوید می دهد….
حاکمیت مرکزی قدرت تمرکز و سیاست گذاری در بخش های دور از پایتخت را به طرز عجیبی از دست داده؛یا به شدت کمرنگ شده؛و می توان این روزها را روزهای بی دولتی نامید….هرج و مرج و فساد دولتی به طرز نگران کننده ای خبر از فروپاشی از درونی می دهد که خود حاکمیت آن را باور وتنها سعی می کند هدفمندش کند!…
در تمام این گزاره ها تنها نقطه ی امیدوارکننده؛اقتدار نظامی مردان حاکم در حفظ وضع موجود است!…آنها با عزمی جزم؛ایران را به قیمت ویرانه شدن نگهدار هستند!…
فضای کافکایی؛نئوفاشیست های دینی؛نازی های ایرانی؛خاخام های اصولگرایی و….خبر از ایران دیگری می دهد؛ایرانی که بادها نیز تغییر فصل هایش را در کوتاه مدت باور ندارند!!….
